ماه رجب یکی از ماههای پرفیض و برکت است، این ماه فرصتی برای خداشناسی و خودسازی است و در فضیلت آن همین بس که در صحرای محشر و در میان همه دل نگرانیها، آوائی در گوشها طنین انداز می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود که ` این الرجبیون` کجایند کسانی که ماه رجب را محترم شمرده و اعمالی از آن ماه را انجام داده اند؟ و بدین ترتیب آن افراد از دیگران جدا شده و به رضوان الهی داخل می شوند.

 و حالا اگر تو هم به دنبال توشه سفر آخرت هستی، اینجا و امروز زاد و توشه مهیاست! کمی همت می خواهد تا از آن بهره های بسیار بگیری.
ماه رجب ماه خداست ( و همین امر برای بزرگداشت حرمت این ماه ـ اگر بندگان دریابند ـ کافی است) و ماهی در حرمت و فضیلت به آن نمی رسد و شعبان ماه رسول خدا و رمضان ماه امت رسول خدا.
اگر به دنبال فرصتی برای توبه و عذر خواهی در پیشگاه خداوند متعال هستید، مژده باد بر شما که رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمودند: "ماه رجب ماه استغفار امت من است، پس بسیار بگویید: استغفر الله و اسئله التوبه."
اگر نگران آتش جهنم هستید که بواسطه بار سنگین گناهان برای خود آماده کرده اید، بدانید پیشوای هفتم شیعیان جهان ـ که سلام و درود خدا بر او باد ـ بشارت فرمودند : "هر که یک روز از ماه رجب را روزه بدارد، آتش یکساله جهنم از او دور می شود!"
اگر طالب بهشت پروردگار هستید، بدانید امام کاظم ـ علیه السلام ـ فرمودند: "هر که سه روز از ماه رجب را روزه بدارد، خدا بهشت را بر او واجب می کند."
... و به راستی که این ماه، برای بندگانی که خود را در پیشگاه خداوند رحیم، خسران زده می بینند و یقین دارند که جز به فضل و رحمت او نمی توانند گامی در مسیر بندگی او بردارند، ماه حراج پروردگار متعال است
تو دوست خوب من نیز زین پس با من همراه شو تا از اعمال این ماه ـ به فضل پروردگار و عنایت امام زمان ـ علیه السلام ـ هر از گاهی بهره گیریم.
 به امید قبولی اعمال در بارگاهش! و به امید ظهور هر چه زودتر آخرین حجت الهی...."

آری ماه رجب فرا رسید و چه زیبا که اولین روز آن مصادف گردید با جمعه . یکی دیگر از جمعه های غیبت مولای پرده نشین ... شاید این جمعه بیایید... شاید...

جمعه های غیبت و فراق یکی پس از دیگری می آیند و می روند اما چشمان گناهکار هنوز در خواب غفلت ...

اما معتکفین درگاه دوست خود را مهیا می کنند برای میهمانی سه روزه ...

مولای من اگر دعای شما نباشد... اگر نگاه شما نباشد.... اگر مراقبت شما نباشد ... کمتر از آنی وجود خویش را در فنا می بینم ... همان گونه که مادر دست طفل خویش را می گیرد تا به بیراهه نرود و آسیب نبیند ما نیز دست خویش را به سوی آستانت بلند می کنیم به امید آنکه دستگیری از سوی شما باشد .

دستمال را آرام کشیدم به سنگ. آوردم جلو روبه‌‌‌روی صورتم نگه داشتم و نفس عمیقی کشیدم. بوی گلابی، همه وجودم را معطر کرد.

دوباره خم شدم روی سنگ قبر. باور کردنی نبود، سنگ قبر باز هم نم‌‌‌ناک بود. دیروز که شنیدم، باور نکردم، حالا هم که می‌‌‌بینم و می‌‌‌بویم، باور نمی‌‌‌کنم. البته برای ما. بیشترمان عادت داریم به ترس و وحشت از قبر و مرده، اما یادمان می‌‌‌رود که این‌‌‌جا بعضی‌‌‌‌‌‌شان مرده نیستند. اینها زنده‌‌‌اند و «عند ربهم یرزقون» حالا ما نمی‌‌‌فهمیم بحثش جداست.

گاهی کسی پیدا می‌‌‌شود مثل سید‌‌‌احمد که نشانه‌‌‌های زنده بودن و زندگی‌‌‌اش برایمان نمایان می‌‌‌شود.

بعضی می‌‌‌گویند: درحال نظافت حمام‌ها و سرویس‌های بهداشتی توی جبهه بوده و بمباران شده و همان‌‌‌‌‌‌جا شهید شده. وقتی درمی‌‌‌‌‌‌آورندش بوی گلاب می‌‌‌‌‌‌داده. حالا هم از قبرش بوی گلاب می‌‌‌آید.

عده‌‌‌ای دیگر می‌‌‌گویند همیشه زیارت عاشورا می‌‌‌خوانده و این معجزه امام حسین(ع) است.

بعضی دیگر هم از غسل جمعه‌‌‌های مداومش می‌‌‌گویند و طهارتش در دنیا را دلیل این کرامت می‌‌‌دانند.

حالا آدم اگر اهل گیر باشد، می‌‌‌خواهد بیفتد دنبالش که چرا و چگونه چنین شده. اما اگر دل بدهی به ماجرا، می‌‌‌‌‌‌روی و می‌‌‌‌‌‌‌‌‌نشینی کنار قبرش؛ مثل ما دستمال را آرام می‌‌‌‌‌‌‌‌‌کشی روی سنگ قبر و می‌‌‌‌‌‌‌‌‌آوری جلوی صورتت نگه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌داری و نفس عمیقی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌کشی، سینه‌‌‌‌‌‌‌‌‌ات را پر از عطر گلاب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند. آن وقت که قلبت تندتر زد، احساس می‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنی یک چیزی هست فراتر از زنده بودن و زندگی که دیده نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود؛ چشیده‌‌‌‌‌‌‌‌‌نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود؛ ولی هست. چون قلب آدم را به تپش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌اندازد، مثل عشق.

سیداحمد(1) هرکه بوده و هر چه بوده آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌قدر خوب بوده که خدا گوشه چشمی کرده باشد به او و قبرش.(2) قبر با اینکه چندین بار سنگش عوض شده، ولی همچنان گلاب معطر تراوش می‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند.

خدا، خدایی‌‌‌‌‌‌‌‌‌اش را به رخ ما می‌‌‌‌‌‌‌‌‌کشد. حتما چون سیداحمد بنده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای بوده که خوب بندگی‌‌‌‌‌‌‌‌‌اش را کرده.

راستی، می‌‌‌‌‌‌‌‌‌دانستید که سیداحمد 22 سال بیشتر ندارد؟

پی‌نوشت‌ها:

1. سیداحمد پلارک، فرزند سیدعباس متولد 1344 تهران و اصالتا تبریزی است. در سال 66 عملیات کربلای 8 در شلمچه به شهادت رسید.

2. نشانی شهید سیداحمد پلارک، فرمانده آرپی‌‌‌‌‌‌‌‌‌جی‌‌‌‌‌‌‌‌‌زن‌‌‌‌‌‌‌‌‌های گردان عمار لشکر 27 محمد رسول‌‌‌‌‌‌‌‌‌الله(ص): تهران، بهشت‌‌‌‌‌‌‌‌‌زهرا، قطعه 26، ردیف 32، مزار22

                                                                                               امتداد شماره 26